Отиват си младите –
пръскат се като тополови пухчета.
Никой не знае къде ще попаднат.
Просто посоката беше погрешна.
Старите корени пият последните,
горчивите сокове
и есента остана безплодна.
Тази земя беше толкова тъпкана
и разчупвана като божа погача,
че остана ни само късметчето
да го стискаме в празните длани.